BIRROPHORI


BIRROPHORI
BIRROPHORI
pars dicebatur Atheniensis populi, Graece Βιῤῥοφόροι. Eum enim totum Paladius in Lausiaca da Serapione in Τριβωνοφόρους dividit et Βιῤῥοφόρους, qui ad quiritationem Serapionis concurrerunt. Et quidem Τριβωνοφόροι Philosophi sunt, a pallio, quod gestabant, dicti: reliquus vero Populus, tam plebs, quam Magistrarus, quos εν τέλει idem vocat, βιῤῥοφόροι, quod omnes hi communi veste, birrô scil. essent induti. Birrus itaque commune gestamen erat, quod a pallio sive tribone distinguebatur, indumento omnium Ascetarum, h. e. tam gentilium, quam Christianorum postea Philosophorum; idem cum Lacerna, et Chlamyde et Mandya, uti discimus ex Artemidoro de Somniis coniectandis l. 2. c. 3. Graecis usus eius transiit ad Romanos, quibus communis haec vestis sub Imperatorib. fuit, iam inde ab Augusti aevo, qui, cum in contione lacernis indtum vidisset Populum Rom. En, exclamavit,
Romanos rerus dominos; gentemque togatam!
Iussitque deinceps onmes positis lacernis togatos consistere, ut apud Suetonium legitur, c. 40. quod tamen vix post illum obtinuit. Rarus enim exinde, ac indies rarior togarum usus, Senatoresque ipsi, qui omnium ultimi togam retinuêre, eâ tandem fimiliter in totum abdicatâ, Constantini Principatu chlamydes lacernasque passim sumpserunt: quod vetitum illis fecit lex Constantini Cod. Theod. quô habitu uti oporteat intra urbem, iussitque terrore clamydum depositô ad paenulas et colobia redire. Reliqui vero omnes birris amicti vel paenulati ibant. Nec servilem fuisse vestem ex eo recte conicias, quod servi birris etiam usi leguntur intra urbem, ex l. 1. Cod. Theod. tit. praef. Ex quo enim Romae togarum usus desuetus ac plane desotis fiot. et birri sive lacernae in usum passim venêre, nulla de habitu inter servos et liberos discretio amplius dignosci quita est. Quod suâ aetate difcrimen fuisse sublatum, queritur Appian. Bellor. Civil. l. 1. Sic Birrus illô tempore Romana vestis, ae deinceps porro sub Imperatorib. in frequentiore usu Romanis fuit, tam in Urbe, quam in provinciis: atque etiam ab Ecclesiasticis progressu temporis sumi coepit. Postquam enim pro paupertate divitiae magnô agmine in Ecclesiam intrârunt, non solum magnifice ac sumptuose
Templa exstrui atque aurô argentôque ornari: Sed et Ministri quoque sacrorum mundule ac mtide vestiri, et, penes solos Ascetas palliis relictis, birris ac paenulis incedere, coeperunt etc. Coeterum pro conditione ac dignitate gestautium cum de colore, tum de materia, pretiosiores erant, aut minus pretiosi birri. Pretiosioribus utebantur vulgo Episcopi, minus pretiosis Presbyteri, postquam pallia reliquerunt, et philosophari desierunt. In Actis Passionis Cypriani, In agrum Sexti perductus est et ibi lacernô birrô se expoliavit: ubi lacernum birrum est lacerna rulbra. (Byrrus enim coloris ut plurimum byrri, h. e. russei fuit, unde illi nomen: sed et cuiussibet dein coloris lacernas, byrros etiam per catachresin appellârunt) Theodoretus Hist. Eccles. l. 1. c. 30. ἐφεςτρίδα vocat. Birram pro Birro posuit Auctor Vitae Pelagiae; ut in illo versu Eucheriae,
Nobilis horribili iungatur purpura birrae etc.
Neque vero Episcopi solum, et Presbyteri, sed et coeteri Clerici birros habuisse leguatur, apud Augustin. Serm. divers. ad Clericos. suos: Monachi vero eos sibi interdixerunt, quod ambitiosior esser vestis, quam ut humilitatem professis conveniret, apud Cassianum de Habitu Mon. c. 7. etc. Sub Birro autem Clerici colobia primum, h. e. tunicas sine manicis, postea Dalmaticas, h. e. χειριδωτοὺς, aurô clavatas, coeperunt gestare, uti testantur Isidorus, Anselmus, Alii: sicque Birrus et Damatica Episcoporum ac Sacerdotum habitus, haec interior, ille exterior; pro quibus ςτιχάρια passim et φελόνια nominant recentioris Graeciae auctores, cum de vestimento Sacerdotali agunt, Codinus, Moschopulus etc. Quamvis vero aliud esset Birrus, aliud Paenula, interdum tamen a Scriptoribus confundi et indiscretim pro eodem poni reperias, τὸ βιῤῥίον καὶ τὸ φελόνιον. Unde et φελόνηῃ recentiores Graeci pro birro Sacerdotali videntur usurpâsse; quô tempore nec birrs, nec paenula, de nomine ule usu amplius agnoscebantur. Aliae enim vestium species ac nomina tunc erant usitata, ut ςκαραμάγκια, καβάδια et alia: sicque, mutatâ saeculi veste, pristinam retinuêre praecipue in celebrandis sacris Sacerdotes, quos olim certum est in eadem veste et publicum frequentâsse et sacram liturgiam celebrâsse, etc. Vido plura in hanc rem apud Salmas. Not. ad Tertullian. de Pallio. et ad Histor. Augustam passim: de significatione vero vocis hodierna, usuque eius in Communione Romanâ consule Car. du Fresne Glossar. et Macros Fratres in Hierolex. ut et quae iam praelibavimus, in voce Birrus: quoque dicemus infra de Prolatitio habitu. Addam saltem Epigramma de Birro et Castoreo, ex eodem Car. du Fresne:
Nominis umbra manet veteris, nam dicere birrum,
Si Castor niteat, Castoreum nequeo.
Sex emptus solidis, quid sit, iam scire postestis:
Si mihi nulla fides, credite iam pretio etc.
Hinc Birratus, birrô indutus, apud Ioh. Villaneum l. 9. c. 30. In Provinciali Cantuar. Eccl. l. 3. tit. 1. vestes birratas Landwodus scissas sive divisas aut complicatas, interpretatur: unde forte Gallorum birbare, pro variegatus. In specie Birrati, dictor sunt Monachi Carmelitae, vulgo Gallis les Freres Barrez. Auctor Tract. de Ordin. Relig. in Tom. I. Monast. Angl. Albertus Patr. fecit regulam fratribus, qui Stragulati, Radiati et Birrati vacabantur. Walfinghamus p. 49. et Henr. Knyghton l. 3. c. 1. Honorius IV. ---- mutavit capas Fratrum de Carmelo in purum album, quae prius er ant stragulatae, radiatae et birratae. Ordericus Vitalis l. 8. de similibus suae aetatis Monachis: Inusitatâ quoque pannorum sectione suorum ab aliis discrepare appetunt. Carmelitarum vero horum Birrata vel Barrata, seu radiata pallia habes, apud Dan. Papebrochium, ad 8. April. laudatum Carolo du Fresne Glossar.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • BIRRATI — dicti Monachi Carmelitae, vide infra Birrophori …   Hofmann J. Lexicon universale

  • BIRRUS — et BIRRUM, lacerna, palliolum: Vestis Romana, ut probat Martianus l. 4. referente Cael. Rhodig. l. 16. c. 10. Vopiscus, in Carino, c. 20. ab Atrebaticis birri petiti: et donati birri Canusini: quae cum de veste splendidiore dicta videantur… …   Hofmann J. Lexicon universale